วันเสาร์ที่ 5 เมษายน 2551
วันนี้แม่ต้องไปเชงเม้งกับคุณยายแต่เช้าตรู่
แม่เลยหนีบน้องโมไปกับแม่ เพราะพี่หม่อนต้องเรียนดนตรี
พี่หม่อนเลยอยู่กับป่าป๊า
ออกจากบ้านกันตอน 6 โมง น้องก็ตื่นมาอย่างง่าย แค่แม่อุ้มลูกขึ้นมา
ลูกก็ตื่น แล้วถามแม่ว่า แม่คับ เช้าแล้วเหรอ เราไปไหนกัน (อิอิ...ท่าทางจะชิน)
ไปรับคุณยายที่บ้านดินแดง แล้วก็เลยไปเลย
จุดหมายเราคือที่ประจันตคาม จ.ปราจีนบุรี บ้านคุณตาคุณยายทวดของลูก
แต่ตอนนี้ มาเป็นคุณยายบ๊วย (พี่สาวคนโตของคุณยายเรา) เป็นคนอยู่ดูแลบ้านนี้แทนคนเดียว
พี่น้องต่างกระจัดกระจายไปกันหมดแล้ว
แหะ แหะ ไปโดนคุณตำรวจผู้น่ารัก จับเอาโทษฐานขับรถเร็ว แถวๆนครนายก
แต่รอดมาได้ เพราะคุณยายออดอ้อน ซะจนคุณตำรวจสงสาร 555
(ลำพังแม่ แม่ไม่อ้อนหรอก อยากปรับก็ปรับ ชินซะแระ
แต่มันต้องมาจ่ายค่าปรับตรง สน.ที่นครนายก ตอนขากลับอ้ะสิ เซ็งกว่า.....)
ไปถึงบ้านคุณยายตอน 8 โมงครึ่ง แล้วก็เลยมาที่วัดเลย
เชงเม้งที่วัด ให้คุณตาทวด คุณยายทวดของลูก
แต่ถ้าเชงเม้งที่เขาจะเป็นเหล่าทวดของลูก เป็นวันที่ 8 ที่แม่ต้องทำงาน เราเลยมาแค่วันนี้วันเดียว
แปรงฟัน อันนี้จัดฉาก แปรงเองได้แป๊ปเดียว....เลิก

ผู้ช่วย ตอนนี้คือคนนี้ครับ

หล่อแล้วค้่าบป๋ม
ผู้ใหญ่ก็จัดของกันไป

เรียบร้อยแล้วก็ไหว้

เด็กน้อยคนเดียวคนนี้ก็เล่นอะไรที่หาเอาได้แถวๆนั้น
แม่สอนให้เล่นโยนลูกยาง มันก็จะหมุน ติ้ว ติ้ว ติ้ว ลูกก็กระโดดโยน สนุกสนานใหญ่
(อยู่กับเจ้าลูกยางนี้ได้เป็นนานสองนานเลยคับ)
ขอนะโม ถ่ายรูปกระโดดบ้างนะครับ
(หลังจากเห็นรูปน้องเอมี่กับน้องปัน พี่ปริม แม่เลยขอถ่ายมั่งๆ อิอิ)
นายปรีดา จันทรา คุณตาทวดของลูก
นางจรวย จันทรา (คุณยายทวดของลูก)
กับตาเท้ง (พ่อป้ากบ พี่ชายคุณยายจิตต์)
ถึงเวลาที่พระท่านมาสวดแล้วคับ
เผากระดาษเงิน กระดาษทอง

เสร็จพิธีเรียบร้อย เราทุกคนก็กลับมาที่บ้านคุณยายบ๊วยกัน
แต่ก่อน บ้านหลังนี้ ตอนเล็กๆที่คุณตาทวด ยายทวดยังอยู่ แม่มาแทบทุกอาทิตย์
เป็นบ้านไม้แบบโบราณ ห้องน้ำเป็นส้วมยกสูง มีบ่อน้ำแบบที่พี่หมีพูห์ตักอ้ะคับ
และอีกหลายๆอย่าง ที่นึกถึงแล้ว อยากให้แบบนั้นยังคงอยู่
แต่พอคุณทวดเสีย คุณยายบ๊วยเลยมาสร้างใหม่ เพราะของเดิม ไม้มันก็ชำรุด ทรุดโทรมไปบ้าง
บางที ถ้ามีคนน้อยๆ ยิ่งเวลากลางคืน ก็น่าสยิวอยู่เหมือนกัน

กินอาหารอีกส่วนที่แบ่งไว้ แล้วก็จัดแจงล้างถ้วยล้างชามที่ไปไหว้มาตะกี๊
ลูกแม่ก็อย๊าก อยากที่จะช่วย แต่แม่ว่า ลูกป่วนซะล่ะมากกว่า **
เรียบร้อยทุกอย่างแล้ว แม่เลยพาลูกไปตลาด หากาแฟโบราณกินซักหน่อย
อากาศร้อนมากๆเลยคับ เดี๋ยวนะโมจะดำมากไปกว่านี้
กลับมาเด็กก็มาซน ซน ซน และก็ซน

คุณยายให้คนมาเก็บมะม่วง ลูกก็อย๊าก อยาก (อีกแระ) เป็นผู้ช่วยเก็บอย่างดี

งานนี้ ได้แบ่งมะม่วงกันไปบ้านละเป็น 100 ลูกเลย ได้แบบนี้มา 2 กล่องใหญ่ๆอ้ะ
(เวลานี้ ก็แจกพี่ๆที่ออฟฟิศไปโหมดแร้ววววคับ)

ได้ของเต็มรถ แล้วเราก็ลากลับกันดีกว่า (ลูกหลานที่น่ารักมากๆ 555)
ขากลับ ป้ากบชวนกลับทางแปดริ้ว
(คนโบราณอย่างแม่ คุ้นกะคำว่า แปดริ้ว มากกว่า ฉะเชิงเทรา อ้ะ)
ป้ากบบอกว่า คราวนี้ป้าไม่หลงแน่ๆ เอาหัวเป็นประกัน
(555 ปีที่แล้ว ป้าหลงไปหลักสี่ ทั้งที่บ้านตัวเองอยู่อ่อนนุช)
เอาน่า เชื่อป้าแกซักตั้ง ไปทางแปดริ้วขึ้นมอเตอร์เวย์ดีกว่า
ไม่อยากจะป๊ะคุณตำรวจแถวนครนายกแล้วด้วย กัว กัว
และในที่สุด ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าป้าก็พาเราหลงจนได้ ขับเลยไปไกลโข ต้องวกกลับมา....
ป้าแกจอดถามทาง แถวๆแยกศรีมหาโพธิ์ จ.ปราจีนบุรี (ยังไม่ไปถึงไหน ก็พาเราหลงซะแร้ววว)

พอถูกทิศแล้ว แม่เริ่มเห็นป้ายกรุงเทพฯ หุหุ รอดแล้วเรา เลยบอกป้า ล่วงไปก่อนเลย
หนูขอแวะ แวะ แวะ ตามนิสัยแม่ช่างแวะกันซักหน่อย
ร้านขนมเปี๊ยะ ที่เค้าโฆษณาว่าแสนอร่อย (แต่แม่ซื้อมาแล้ว แม่ว่าเฉยๆ)

พอออกมา ตั้งใจว่าจะแวะตลาดน้ำบางคล้า แต่หันไปเห็นน้องโม ที่ยังหลับอย่างสบายใจ
เลยไปดีกว่า วันหลังค่อยมาก็ได้โนะ

และแล้ว ก็อดไม่ได้ แวะไหว้พระกันซักหน่อยดีกว่า
จอดรถปุ๊ป ลูกก็ตื่นพอดี ถามแม่ทันที ว่า นี่ที่ไหนกันเนี่ย อิอิ
(มากับคุณยาย ได้ยินแต่ว่า ไปเถอะ ไปเลยลูก แม่ไปได้ กลับรถสิ แวะเที่ยวหน่อยก็ดี.....
แต่ถ้ามากับป่าป๊า ..................ตรงกันข้ามเลยครับ............หุหุ)

แล้วก็เข้าไปในโบสถ์หลังใหม่

แม่ใส่เสื้อแขนกุด ที่เค้าบอกให้ใส่เสื้อคลุมทับ

เหมือนเข้าห้องผ่าตัดเลยลูก
พี่เพ็ญถ่ายให้เรา

แม่ถ่ายให้พี่เพ็ญ
แล้วก็ออกมาด้านหน้าโบสถ์ ริมแม่น้ำ (ที่แม่คิดว่า น่าจะเป็นแม่น้ำบางปะกงนะ)
เจอเรือมาจริงๆด้วย
(ตะกี๊แม่บอกว่า พาลูกมายืนดูเรือ ไม่คิดว่าจะมีมาจริงๆ น่าจะล่องมาจากตลาดน้ำบางคล้า)

รูปนี้คุณยายเตรียมถ่าย แล้วบอกให้แม่วิ่งไปยืน อึ้ม ใช้ได้เลยค่ะคุณยาย แต่ไกลไปนี้ดสสสส
ขนาดไกลนะเนี่ย แม่ยังเป็นปล้องได้เรยยยย

กลับมาขึ้นรถ เลยแวะไปไหว้ที่โรงเจ ข้างๆโบสถ์หน่อย เห็นพระสังขจาย แล้วคิดถึงพุงป่าป๊าจัง
(เกี่ยวกันมั๊ยเนี่ย....หุหุ)

เลยรีบขับกลับบ้าน
ถึงบ้านหกโมงครึ่ง ป่าป๊ารายงานว่า พี่หม่อนไปกะป่าป๊า 2 คน ลูกเก่งมาก ไปเรียนดนตรีเสร็จ
หม่ำกลางวันที่ Food Loft ทานข้าวหมูแดงได้ตั้งจาน แล้วปอเปี๊ยะทอดอีก 5 อัน
เสร็จป่าป๊าก็พาเที่ยว BTS วนรอบเมือง จากหมอชิต ไปแชงฯ กลับมาต่อที่พารากอน
ลงพารากอน ดูน้ำพุ แล้วลูกก็ไปกิน Haagendaz
2 ลูก โฮะ..โฮะ
กลับบ้าน ป่าป๊ายังพาลูกไปซื้อต้นไม้กันได้อีก ป่าป๊าเยี่ยมจริงๆ
ขอบคุณที่ฉายเดี่ยวและดูแลลูกได้ขนาดนี้นะคะ น่ารักมากๆจ้า คุณซะมี
***************************
พี่เปิ้ล......ขอลอกความคิดเห็นของพี่แหม่มมาเลยค่ะ ที่มดก็คิดเหมือนกัน ว่าคงจะมีเยอะมากช่วงหน้าหนาว แต่ที่พี่เปิ้ลเจอ คงเป็นเพราะคนที่ขับเรือเค้าเกรงเราจะต่อว่าเค้าว่ามีหิ่งห้อยน้อย...เค้าเลยบอกว่ามีเยอะหน้าอื่น หรือไม่ก็เป็นกลยุทธ์ของเค้าอ่ะ เราจะได้ไปอีก แต่มองอีกมุมนึง ธรรมชาติอาจจะถูกรุกรานแล้วเจ้าหิ่งห้อยก็เลยน้อยลงไปด้วยมั้งคะ
(ทั้งดุ้นจริงๆ 555) ขอบคุณพี่แหม่ม มา ณ ที่นี้จ้า J
อีกเรื่อง คือรูปที่ใส่บาตร เป็นรูปจาก Postcard ค่า มิใช่หนู อิอิ J
แม่น้องปาย.......มดส่งเมลล์ไปแล้วนะคะ คิดว่าน่าจะได้รับแล้ว มีคำถามอะไร ก็เขียนกลับมาถามอีกได้นะคะ J
นุ่น......เรื่องโรงเรียน / ชูชีพ มดตอบไว้ที่ไดแล้วน๊า J
น้องจอย, พี่แหม่ม.......ขอบคุณที่บอกให้ป่าป๊าหายไวไวนะคะ ตอนนี้หายแล้วค่ะ โดนหมอฟันไป 1,600 สบายกระเป๋าเบาไปเลย J