วันอังคารที่ 15 เมษายน 2551
ความจริงวันนี้ป่าป๊ามีนัดไปตีกอล์ฟนะเนี่ย แต่โดนโรคเลื่อน เลยได้อยู่กับพวกเรา โชคดีไป
(โชคดีของเรานะ แต่โชคร้ายของป่าป๊า...555)
วันนี้แม่พาลูกไปดูรถไฟจำลองที่บ้านคุณลุงท่านนึง
ที่เค้าชื่นชอบรถไฟมากเป็นพิเศษ จนก่อตั้งเป็นเหมือนชมรมคนรักรถไฟ
แม่เคยเห็นในเวปนานมากแล้ว แล้วมาระลึกได้อีกทีก็ที่งาน Kids of the World
http://www.trainsforthais.com/
แม่อาสาเป็นสารถี เพราะเป็นคนเข้าเวป แล้วศึกษาทางมาแล้ว
ให้ป่าป๊าขับแล้วแม่บอกทาง คุณเธอมีหวังกริ้ว (เพราะแม่เป็นเนที่เก่งมากๆ)
พี่หม่อนอยากมานั่งหน้าคู่กันกะแม่

ป่าป๊าเลยได้นั่งหลังกะน้อง
(เอาวีโก้ออกมา เลยไม่มี car seat น้อง เดี๋ยวนี้จะให้นั่ง car seat แต่ละที น้องก็งอแง๊ งอแง)

ถึงแล้วครับ ไม่ไกลจากบ้านเราเลย แถมวิ่งไปช่วงวันหยุดนี้ 10 นาทีเองมั้ง


พี่หม่อนสนุกมาก วิ่งดูทุกซอกทุกมุม
ดูสิ ว่าลูก crazy ขนาดไหน
ขอถ่ายรูปเอง ยิ้มหน้าแฉล้มอย่างเต็มใจ

รูปเดียวไม่พอ ขอให้พี่เพ็ญถ่ายอีก เดี๋ยวไม่ชัด

สองรูปไม่พอ บอกให้พี่เพ็ญซูมใกล้ๆ หน้าลูกจะได้เต็มจอ

คุณลุงเค้าปลื้มมากๆๆๆเลยนะครับที่เห็นมีเด็กชื่นชอบและชื่นชมสิ่งประดิษฐ์ของเค้าขนาดนี้
ถามโน่นนี่ใหญ่เลย หลายสิบคำถามมากๆ เกี่ยวกับความชื่นชอบของลูกหม่อนกับรถไฟ
เอารูปกลับมาลงคอม เพิ่งจะเห็นว่า คุณลุงเค้ากอดลูก แล้วลูกก็ยอมให้เค้ากอด
อึ้มม......เชื่อแล้วคับว่าชอบและปลื้มจริงๆ ถึงยอมให้คุณลุงเค้ากอดได้
แต่ดูหน้าน้องสิ น้องไม่ปลื้มเอาซะเลย เพราะน้องชอบรถแข่ง
พอดูรถไฟวิ่งจนอิ่ม คุณลุงมีมาเปิด DVD การประดิษฐ์รถไฟให้ลูกดูด้วย
(แต่ลูกดูไม่ค่อยรู้เรื่อง เพราะอาจจะเป็นการเป็นงานไปซักนี้ด)

นี่ก็ เจ้ากระพรวน แสนน่ารักของบ้านนี้ ตัวกลมป๊อก น่าฟัดชะมัด

แล้วเราก็มาต่อกันที่ The Mall Bangkhae

(พี่เพ็ญแอบถ่ายข้างหลัง บ๊ะ มากกกกกกกกกกกกกก)
แวะเติมพลังที่ Fuji กันก่อน เรียบร้อยก็ไปลานเครื่องเล่น
พี่หม่อนอยากนั่งเรือเหาะ ป่าป๊าเลยพาขึ้นไปต่อคิว (ที่โคตะระยาวววววววววว)
แม่เลยวิ่งขึ้นวิ่งลง มาหาน้อง ที่อยู่กับพี่เพ็ญ
(วิ่งขึ้นลงขั้นบันไดประมาณตึกสามชั้นอ้ะ ซัก 3 รอบ)
เริ่มด้วยเจ้ารถบั๊มนี่ เพราะลูกหันมองคอแทบหลุด
(พี่ที่คุมจะไม่ให้ลูกเล่น เพราะเห็นว่าลูกเล็กเกิน กลัวจะบังคับพวงมาลัย
เหยียบคันเร่ง กะเบรกไม่ได้ แล้วจะเกะกะคนอื่น....หนอย!!!ดูเจ้านะโมซะก่อน)
พี่ไม่ต้องช่วยเลยครับ นะโมขับได้ (ฝึกมาดีทั้งกับรถแบต รถจักรยาน รถดุ๊กดิ๊ก ปร๋อเรยยย)
พี่คนที่โตกว่าต่างหาก ที่คนคุมต้องไปช่วยขับ (555 งานนี้แม่เลยเชิด)
ส่งลูกเล่น ฝากกล้องไว้กับพี่เพ็ญ แม่ขึ้นไปหาป่าป๊า
(ฉิวมาก ถ่ายไม่ได้เลย)
ยังไม่ถึงคิว แม่เลยลงมาหาน้องรอบ 2 เล่นรถบั๊มเสร็จพอดี เลยต่อด้วยรถเหาะ
ลูกบอกว่าจะขึ้นคันสีแดงข้างหน้า....
ต่อด้วยนี่
ป่าป๊าโทรตาม ถึงคิวแล้วคับ


เห็นน้องอยู่นี่งั๊ย

ต่อด้วยนี่ รถแข่งอ้ะหล่ะ กดอย่างเดียว ไม่ต้องบังคับ
เหนื่อย ล้า เพลีย ง่วง กลับดีกว่า งานนี้หมดไปอีก 500 มั้ง หุหุ
ผลงานข้างล่างนี้ เป็นผลงานกดชัตเตอร์ของพี่หม่อนล้วนๆ
แม่ดีใจ ที่พี่หม่อนมือนิ่งมากๆแล้วนะครับ ไม่สั่นเลยซักรูป แต่ยังมีนิ้วปิดหน้าจออยู่น๊า


สุดท้าย ถ่ายแม่ได้แจ่มซ้าด้วย ....ขอบคุณนะคร้าบบบ

ลูกรักของแม่
***************************
พี่แหม่ม......ขอบคุณมากๆค่ะที่ตามเม้นท์ได้ครบทั้ง 3 หน้าจ้า
แล้วรู้ได้ไงว่าป่าป๊าโดนไฟล์ทบังคับให้ใส่เสื้อ.....ฮ่าฮ๋าฮ่า ความจริงฮีใส่เสื้อของไดหน้านี้แหละ แต่ลูกกะเมียใส่ลายดอก เลยบอกให้ฮีไปปเปลี่ยน สารมีผู้น่ารักก็ยอมไปเปลี่ยนแต่โดยดี เลยได้เอาเสื้อมาใส่วันนี้แทนอ้ะจ๊า ขำๆ J
คุณเก่ง.......ที่จอดรถที่ CTW มดก็งงค่ะ เอาแบบที่เดิม มุมเดิม เพราะมดไปกันเช้า แต่ถ้าไปตอนเลย 11 โมงนี่ คงงมไม่ถูกเหมือนกันค่ะ J ............
น้องเก๋ แม่น้องป้อง......ป่าป๊ารู้จ้าเพราะเค้ามาอ่านทุกหน้า ทุกวัน ทุกเม้นท์ มาเช็คความถูกต้อง เพราะรู้ว่าพี่เป๋อตลอด J
น้องต๋อม.......บัวหิมะที่พี่มี พี่ก็ซื้อที่ Tops อ้ะค่ะ ที่มีอาจารย์แม่เป็นพรีเซนเตอร์ แต่ของแท้ต้องจีนม้าง J ..........
แหม่มโมเด็ม......Thank you หลายๆ สำหรับคำแนะนำเรื่องเดทตอลจ้า
ป่าป๊าอ้ะใช้ประจำ มดชอบทักว่าใครน้อมาล้างห้องน้ำให้ทุกวัน เพราะกลิ่นมันไม่ดีเอาซะเลย
ทำใจไม่ได้ถ้าต้องให้ลูกอาบ เพราะต้องหอม ต้องฟัดอ้ะจิ แต่เพื่อสุขภาพและความงามเนอะ ดมกลิ่นน้ำยาล้างห้องน้ำก็ได้(วะ) 555 J
คุณวรรณ.......ทำกับไทยประกันไปแล้วอ้ะค่า ทำทั้งบ้าน ประกันทุกรูปแบบเลยอ้ะจ้า J...........
พี่ติ๋ม......ขอบคุณนะคะที่เตือนเรื่องบัวหิมะมีสเตียรอยด์ แต่หมอเคยบอกว่า ถ้าทาไม่เยอะ ไม่นาน ไม่เป็นไรอ้ะค่ะ J..........
น้องปุ้ย.......หนูลูกหลานคุณบรรหารเหรอคะนี่ อิอิ พี่ชอบสำเนียงคนสุพรรณนะ น่ารัก ฟังดูเป็นคนจริงใจอ้ะ ชอบบบ J .............
หนูกระปุก......ดีใจจังที่ปุกมาคอนเฟิร์มว่าแผลจะหลุด แต่ตอนนี้แผลด๊ำ ดำอ้ะ J