วันเสาร์ที่ 24 พฤษภาคม 2551
ไปบู้ท ขายของงาน ThaiFEX แต่เช้า
ฟลุ้คมาก ขายๆอยู่ บังเอิ๊ญ บังเอิญ ไปเห็นหลังสาวน้อยคนนี้อยู่บู้ทฝั่งตรงข้าม
จำได้แม่นยำ ตะโกนเีรียกข้ามบู้ทออกไปทันที
ว่าที่เจ้าสาวในอีกไม่กี่เดือนนะคะนี่
น้องส้ม แห่งได http://guidesom.diaryclub.com

กลับถึงบ้านดึกมาก เจอป้าวี ป้าวีบอกว่า น้องโมไม่ยอมจะนอน บอกแต่จะรอแม่
สงสารลูกจัง......แม่ก็คิดถึงลูกนะครับ
วันพฤหัสบดีที่ 29 พฤษภาคม 2551
ป้าคนนี้ เอาของฝากมาให้ กล้วยน้ำว้า ลูกใหญ่ๆ กับขนมไส่ไส้ และถั่วต้ม
กล้วยก็เสร็จพี่หม่อน(กล้วยเป็นผลไม้ที่พี่หม่อนชอบมาก) ถั่วเสร็จน้อง(บางส่วน) ไส่ไส้ก็เสร็จแม่

คิคิ....ขอบคุณมากค่ะ...ป้าแหม่มจ๋า
พอเข้าไปรับลูก ตั้งแต่เปิดเทอมมา เพิ่งถ่ายรูปลูก (ที่ไม่ได้ปีนรั้ว) มาได้นี่แหละ
"ซา-หวัด-ดี-ค้าบ-คุณ-ครู"

วันเสาร์ที่ 31 พฤษภาคม 2551
ลูกไปเรียนดนตรี (แม่ว่าลูกเริ่มจะชอบกับมันแล้วนะ ไปทีไร ขอเล่นเปียโนทุกที)

เลิกรียนแม่ไปต่อแถวเลี้ยวซ้ายหน้าอิเซตัน ตั้งใจจะพากันไปช้อป Platinum
รออยู่นานมาก ไม่เขยื้อนซักที เลยเปลี่ยนใจ พาลูกไปบ้านคุณยายดีกว่า
แล้วถ้าลูกหลับ ค่อยนั่งรถเมล์ออกมาช้อปคนเดียว
ไปถึง ลูกก็ชวนคุณยายออกไปช้อปขนมหน้าปากซอย + 7/11 ด้วย

แม่ครับ...ไม้หม่อนซื้อขนมเบื้องมาฝาก เห็นแม่ชอบกิน
ทำไมมีแต่ไส้หวานล่ะครับลูก...แม่ชอบกินไส้เค็มด้วยนะ
พี่เพ็ญคับ...(หันไปถามพี่เพ็ญ)...ที่ร้านเค้ามีไส้เค็มมั๊ย (มีครับ)
แม่...พี่เพ็ญบอกว่ามี เดี๋ยววันหลังไม้หม่อนเห็น แล้วค่อยซื้อมาฝากแม่นะครับ.....
วันนี้แม่กินไส้หวานไปก่อนนะ
"อืม...ขอบคุณครับลูก"
และแล้ว.....แม่ก็ฟาดเรียบ ไม่มีเหลือ....
กล่อมจนลูกหลับ

แม่ก็ลงมา เตรียมตัวไปช้อปอย่างตั้งใจ แต่เจอด่านสกัดดาวรุ่ง
ไปไหนคะลูกสาว
มดว่าจะไปแพลทตินั่มหน่อยอ่ะ
แพลทตินั่มนี่คือที่ช้อปปิ้งตรงประตูน้ำรึป่าว เก็บเงินไว้ ไม่เน่าไม่บูดหรอกนะลูก เงินสมัยนี้มันหายาก
เสื้อผ้าทั้งของตัวเอง ของลูกก็เยอะแล้ว ใส่เก่าๆบ้างก็ได้ลูกเอ๊ย อย่าหาว่าแม่บ่นเลยนะ......"
แล้ว ก็ยาววววววว...........
แม่เก็บกระเป๋า หา DVD มาดูแทนดีกว่า......ก่อนจะขึ้นไปหลับกับลูก
ZZZZZZzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz
ต้องปลุก เพราะหลับกันตั้งแต่บ่ายโมง จนห้าโมงแล้วยังไม่กระดิก

พอกลับบ้าน ป่าป๊าที่เฝ้าบ้านอยู่ ก็ชวนออกไปกิน MK
ดูลูกสิ พี่หม่อนอ้ะ กินอย่างเอร็ดอร่อย แต่น้องโมเนี่ย กว่าจะได้แต่ละคำ
หลอกนั่นนี่ก็แล้ว ไม่ค่อยจะได้เล้ย พอแม่ควักกล้อง ลูกเลยเกิดอารมณ์ บ้า ตามแม่
กินคำ ถ่ายรูปคำ ถ่ายเสร็จก็ขอดูก่อนกินอีกนะ.......ไอ่หนูเอ๊ย!!!!
วันเสาร์ที่ 7 มิถุนายน 2551
พี่หม่อนไปเรียนดนตรี...แม่เอาตังค์ไปจ่ายด้วย 3,900 / 3 เดือน
(เรียนฟรีมาแล้วเดือนกว่านะเนี่ย...หุหุ)
วันนี้คุณครูชมลูกด้วยหล่ะ ฮิ้ว...ฮิ้ว.....แม่หล่ะดีใจสุดๆ
ลูกตั้งใจเรียน ให้ความสนใจในทุกกิจกรรม และตอบครูปุ๊ในทุกๆคำถามที่ครูถาม
แม่ว่าอาจเป็นเพราะ เพลงวันนี้เกี่ยวกับเรื่องหาดทราย ทะเล
แล้วให้เด็กๆมีส่วนร่วมในการคิดเนื้อเพลง สถานที่ทะเลทั้งหลาย
พี่หม่อนก็เอาใหญ่ ทั้งพัทยา บางแสน ชะอำ หัวหิน ภูเก็ต
ครูก็มีเพิ่ม สมุย ตะรุเตา กระบี่
ครูแต่งเพลงใหม่สดๆ ก็ร้องคลอตาม มีนับด้วยว่ากี่แห่ง แล้วตอบครูได้

สนใจเรียนมาก นอนเอกเขนก ฟังครูอย่างนี้เลย
แถมเอาการบ้าน ที่ครูให้ระบายสีไปส่ง ในขณะที่เพื่อนๆไม่มีใครเอาไปส่งเลย
แม่เลยแอบสงสัย ว่าตกลงมันต้องทำส่งมั๊ยหว่า???
ตอนแรกคิดว่าจบเล่มนี้ แม่จะไม่ต่อแล้วนะ แต่พอเห็นวันนี้ เริ่มเปลี่ยนใจแล้วหล่ะ
พอเลิกเรียน ก็มาตามเด็กหนุ่มคนนี้ แถวๆบัณฑิตน้อย
ลูกกำลังดูพี่เค้าเล่นรถบังคับ

พอหันมาเห็นแม่เท่านั้นแหละ ดีใจ วิ่งกรี๊ดกร๊าดลั่นห้างเค้าเลย
แล้วเราก็ยกโขยงไปขึ้นรถไฟฟ้ากัน
แม่มีภารกิจ ที่ป่าป๊ามอบหมายให้ไปดูงานที่พารากอน
บนสถานี เราเจอน้องแทน อ.2/1 กับคุณพ่อ เพื่อนลูกที่โรงเรียนด้วยหล่ะ
เค้าลงพารากอนเลย ไม่มีแอบเที่ยวอย่างเรา อิอิ......
แต่กว่าเราจะถึงพารากอน คนละ 15 บาท คุ้มจริงๆ
เป็นธรรมดาที่เดี๋ยวนี้ พี่หม่อนไปไหน ทำอะไร เข้าที่ไหน เสียตังค์ตลอด
แต่กับน้องโมเนี่ย มันจะไม่ธรรมดาซะแล้วอ่า...555
เพราะเค้าบอกว่า เกิน 90 cm. เสียเท่าผู้ใหญ่นะคะ
น้องสูง 91
..กร๊าก........แม่อุ้มน้องทันทีเรยย....(นิสัยไม่ดีใช่ป่าวคะเนี่ย)
บนรถไฟฟ้า...ด้วยความบังเอิญม๊ากมาก เจอน้องสาวจากไดคลับที่น่ารักอีกคน
ใครน้อ
น้องปุ้มปุ้ยปลากระป๋อง แห่งได http://plakrapong.diaryclub.com/
น้องปุ้ยบอกว่าเห็นพี่ตั้งแต่พี่เข้ารถไฟฟ้ามาแล้ว
(555
..ไม่อยากจะนึกเลยว่า คงเพราะเสียงต้อนเด็กที่ดังเกินขะหนาดล่ะมั้งนี่)
ไม่มีพลาดสำหรับคนเขียนได คิกๆ....ลุกไปถ่ายรูปกับน้องปุ้ยก่อนน้องจะลง
ท่ามกลางสายตาประชาชีหลายสิบคู่.....ช่างเถอะพี่ไม่แคร์ J

พี่ดีใจที่ได้เจอน้องปุ้ยนะคะ
(เสียงน้องปุ้ยใสและเพราะมากๆนะคะ ในฐานะที่พี่เคยดูแล Call Center มาก่อน
ถ้าน้องปุ้ยมาสมัคร แล้วพี่ลองให้พูด มีหวังพี่รับเพราะเสียงเลยแน่ๆ)
อุ้มเด็ก ขึ้นรถ ลงรถ ต่อรถ ขึ้นบันได ลงบันได ยืนบ้าง นั่งบ้าง สนุกดี

พอกลับมาถึงพารากอน กินข้าว แล้วไปทำธุระให้ป่าป๊า
เราเจอน้องพันไมล์กับป้าจ๋า ในซุปเปอร์ที่พารากอน
ป้าจ๋าบอกว่าพาพันไมล์มาเรียนภาษา E ที่ชิดลม เรียนมาตั้งแต่ยังไม่เข้าโรงเรียน
แม่เลยต้องถอยมาคิดนิดนึงนะลูกว่า มันต้องมีอะไรให้ลูกเรียนเสริมอีกน้อ?
เท่าที่คิดไว้ตอนแรก ก็คือพวกวิชาการนี่ไม่ให้ลูกเรียนเสริมแน่ๆ
อยากให้เรียนแต่พวก กีฬา ดนตรี (ถ้าลูกสาวก็อยากให้เรียนนาฏศิลป์ ดนตรีไทย)
แต่มาตอนนี้ ใครๆเค้าก็เรียนติวกันให้คึ่กคั่ก เราจะทำเฉยเกินไปรึป่าวหนอ?
บนรถขากลับรอบสุดท้าย จากพารากอน กลับมาเอารถที่ชิดลม
ลูกหม่อนเบื่อนั่งดูวิวแล้ว ขอมาโหนบ้าง ลิงกังเอ๊ย....ลูกชายใครหว่า?

ส่งลูกที่บ้าน แม่ก็เลยไปออฟฟิศ แวะไปช่วยป่าป๊า

เสร็จงาน แม่ก็เลยเข้าเน็ตตะลุยไดก่อนที่จะไม่มีเวลา เพราะเน็ตที่บ้าน ยังไม่มีเวลาซ่อมเล้ย
***************************