Genius Boy???

วันศุกร์ที่ 13 มิถุนายน 2551

 

เมื่อเย็นตอนที่แม่ไปรับพี่หม่อนที่โรงเรียน

(วันนี้แม่ขับรถไปจอดบ้าน พาน้องไปด้วย เพราะวันนี้โรงเรียนน้องหยุด)

ปั่นจักรยานไปพร้อมกับน้อง กับพี่เพ็ญ

จักรยานของพี่หม่อนเอาไปจอดไว้ที่โรงเรียนเมื่อเช้านี้แล้ว

 

ตอนแม่เซ็นชื่อรับลูก ก็พร้อมๆกับน้าชิ้น (แม่น้องมิว)

พี่หม่อนก็ชี้ให้น้าชิ้นดูเสร็จสรรพว่า ชื่อมิวอยู่ชื่อที่ 6 ตรงนี้ครับ ใกล้ๆชื่อไม้หม่อน (ของลูก 5)

 

น้าชิ้นกับน้องมูฟ (น้องชายน้องมิว)

 

Genius Boy

 

น้าชิ้นเลยหันมาถามแม่ว่า “พี่มดเคยบอกเหรอ ไม้หม่อนรู้ได้ยังไง”

แม่ก็บอก “เค้ารู้ เค้าจำได้ทุกคน ทั้ง 25 ชื่อ ของเด็กๆห้องเค้า ชิ้นลองถามเค้าดูสิว่าชื่อไหนชื่อใคร”

 

น้าชิ้นทำตาโต แล้วก็บอกว่า “ทึ่งมาก ไม่น่าเชื่อ เพราะมิวไม่รู้ ไม่รู้แน่ๆ”

แล้วน้าชิ้นก็เลยลองชี้ที่ชื่ออื่น แล้วถามลูกว่าชื่ออะไร

 

สุ่มเลื่อนขึ้นเลื่อนลงหาชื่อไม่ตามลำดับ พี่หม่อนก็ตอบได้หมด

(ปลายฟ้า-มะปราง-ลูกตาล-ฮานส์-ปู่นปู๊น-อันอัน-วิชญ์-แบ่งปัน.....)

 

แม่เลยลองให้น้าชิ้นดูอีกที คราวนี้ ใ้ห้หาชื่อเพื่อนในห้องลูก ที่แม่เอ่ยออกมา

ลูกก็หาเจอ และชี้ชื่อเพื่อนที่ถูกต้องได้ทั้งหมด

 

เล่นเอาน้าชิ้น งงเป็นไก่ตาแตกไปอีกรอบ

ครูเก๋ (ครูห้อง อ.2/1) ที่เป็นครูเวรนั่งฟังอยู่ที่โต๊ะเซ็นต์ชื่อ ก็อึ้งเหมือนกัน

พร้อมเอ่ยขึ้นมาท่ามกลางความงงของน้าชิ้นว่า

“ไม้หม่อนเป็นเด็กอัจฉริยะ”

“เด็กแต่ละคน มีความโดดเด่น อัจฉริยะเฉพาะตัวแตกต่างกัน

ไม้หม่อนจะเด่นด้าน ความจำและสติปัญญา”

(แม่ก็อึ้งๆไปด้วย ว่าครูเก๋รู้ได้ยังไง)

 

น้าชิ้นเลยถามครูเก๋ว่า : “เด็กคนอื่นๆอ่านได้มั๊ยคะ”

ครูเก๋ : “เด็กส่วนใหญ่จะยังอ่านไม่ได้ เพราะที่นี่ยังไม่ได้สอน แต่ถ้ารู้ก็ถือว่าเก่งมาก”

(งั้นลูกแม่ก็อัจฉริยะ มาตั้งแต่เนอสเซอร์รี่แล้วสิเนี่ย)

 

น้าชิ้น : “พี่มดไม่คิดเหรอว่าเค้าเก่ง ทำไมพี่มดเฉยมาก”

แม่ : “พี่เคยทึ่ง เมื่อตอนที่เค้าอยู่เนอสเซอร์รี่ (ตอนนั้นลูกก็ 2 ขวบครึ่ง – 3 ขวบครึ่ง)

เพราะตอนนั้นเค้าก็จำชื่อเพื่อนในห้องและชี้ตรงชื่อทุกคนได้ถูกหมดทั้ง 25 ชื่อ

พี่ก็เทสต์เค้าแบบนี้แหละ โดยไม่เรียงชื่อ ถามให้ชี้บ้าง หรือชี้แล้วให้ตอบบ้าง

ตอนนี้เลยไม่ทึ่งแล้ว เพราะคิดเอาว่าเด็กคนอื่นๆก็คงเป็นเหมือนกัน”

น้าชิ้น : “ไม่เลยพี่มด มิวทำไม่ได้แน่นอน”

แม่ : “ไม่หรอก อาจจะรู้ แต่ไม่พูด”

น้าชิ้น : “ไม่รู้แน่แน่ค่ะ ชิ้นรับรอง ชื่อตัวเองยังไม่ค่อยรู้เลย พี่มดสอนอ่านเหรอ”

แม่ : “พี่ไม่ได้สอน เพียงแต่อ่านทุกอย่างที่เค้าอยากให้อ่าน ไม่ใช่แค่นิทาน แต่เป็นทุกที่ ที่มีตัวหนังสือ แต่ถ้าถามไม้หม่อนเรื่องตัวอักษร ก-ฮ เค้าก็จำได้ไม่หมดหรอกนะ”

น้าชิ้น : “นั่นยิ่งอึ้งมาก เพราะเค้าไม่ได้อ่านมากจากการสะกดคำ”

แม่ : “พี่คิดว่าเค้าดูจากภาพตัวอักษรที่เห็นจนชินมากกว่า”

(โรงเรียนลูกรวมถึงตอนเนอสฯ จะแปะชื่อเด็กๆเอาไว้ที่ชั้นรองเท้า ไว้ที่ล็อคเกอร์ ไว้ที่โต๊ะทานข้าว เพื่อให้เด็กๆจำลักษณะชื่อของตัวเองได้

 

น้าชิ้น : “พี่มดดูนี่นะ”

(น้าชิ้นไปจูงมือหลาน น้องเซิน อ.2/2 ที่กำลังจะกลับบ้านแล้วแม่พามาเซ็นชื่อ)

น้าชิ้น : “เซิน ไหนชี้ให้น้าชิ้นดูซิว่าชื่อเซินอยู่ไหน”

น้องเซินมองหาชื่ออยู่นาน จนแม่น้องเซินพูดใบ้ให้ว่า สระเอ ซอโซ่ สระอิ นอหนู อยู่ไหนครับ

น้องเซินบอกว่า “ไม่รู้ หาไม่เจอ”

 

น้องมิวที่ยืนอยู่ใกล้ๆ น้าชิ้นก็เรียกมาเทสต์อีก “มิวครับ ไหนชื่อมิวอยู่ไหน รู้มั๊ยครับ”

น้องมิว : “(หลังจากหาอยู่นานก็ตอบว่า : ไม่รู้”

 

น้าชิ้นหันมาทางแม่ : “พี่มดเห็นมั๊ย ว่าไม้หม่อน Genius”

น้าชิ้น : “แล้วอย่างนิทานล่ะพี่มด ไม้หม่อนเล่าได้มั๊ย”

แม่ : “นิทานที่เค้าเล่าได้ตามเนื้อเรื่อเป๊ะๆเลย จะเป็นเรื่อง หนูจี๊ด เกือบทั้งเซต”

(อันนี้แม่ว่า ลูกเล่าได้ง่าย เพราะมันมีรูปประกอบคำแทรกอยู่บ้าง)

............................................

 

แล้วก็คุยกันเรื่องการอ่านการเขียน การเรียนการสอนของโรงเรียนอีกพักใหญ่

 

 

แม่คิดว่า ทั้งหมดทั้งมวล มันคงเป็นที่ความสนใจของเด็กแต่ละคน

การเรียนการสอนของที่โรงเรียนก็ส่วนนึง เพราะโรงเรียนแนวนี้จะยังไม่ได้สอนการอ่าน-เขียนในระดับอนุบาล เด็กจะอ่านเขียน สะกดคำได้เป็นเรื่องเป็นราว ก็ตอน ป.1

แต่โรงเรียนจะสอนให้ซึมซับในทางอ้อม เพื่อให้เด็กเกิดความอยากรู้และไขว่คว้า ถามไถ่

ไม่ใช่เกิดจากคำสั่งและการท่องจำ

 

แม่คิดว่า แม่ก็คิดไม่ผิดที่ส่งลูกเข้าเนอสตั้งแต่ 1 ขวบครึ่ง

ลูกได้สัมผัสสิ่งต่างๆรอบตัวมากมาย ได้ัเห็น ได้รู้อะไรที่กว้างขึ้น

ไม่ใช่เพียงแค่นิทาน ของเล่น และหน้าตาของแต่คนในบ้าน

 

แม่ได้เห็นว่า ลูกอ่านชื่อเพื่อนได้ตั้งแต่ลูก 2 ขวบครึ่ง (เท่าน้องตอนนี้ แต่น้องไม่สามารถ)

ตอนเนอส เวลาที่ลูกนั่งอ่านชื่อเพื่อนๆ ที่แม่เซ็นต์รับกลับบ้าน

ลูกจะนั่งดูรายชื่ออยู่นาน แล้วถามแม่บางชื่อ แม่ก็จะอ่านให้ฟัง

หลังๆก็อ่านให้ฟังทุกชื่อ ทุกวัน จนลูกจำชื่อเพื่อนทุกคนได้

 

จนย้ายมา อ.1 ก็เหมือนเดิม ลูกก็ขออ่านชื่อเพื่อนๆ ทีละ 5 ชื่อทุกวัน

จนลูกจำได้ ลูกก็จะอ่านให้แม่ฟังทุกวัน ตามรายชื่อเพื่อนๆทั้ง 25 คน

จนบางวัน แม่เกรงใจแม่ๆคนอื่นๆที่เค้ารอคิวเซ็นชื่อ ต้องลากลูกออกมา

 

แต่ลูกก็จะจำได้แค่สัญลักษณ์ชื่อของเพื่อนๆในห้องลูกแค่นั้นมั้ง

เพราะเพื่อนๆห้องอื่น แม่ยังไม่เคยทดสอบ (แต่คิดว่าไม่ได้แน่นอน เพราะแม่ยังไม่เคยอ่านให้ฟัง)

 

พี่หม่อนจะสนใจคำเขียนต่างๆแทบจะทุกหนแห่ง ทุกหัวถนน

เวลาขับรถ เห็นป้ายตรงไหนที่สนใจ ก็ชี้แล้วตะโกนออกมา ว่านั่นอ่านว่าอะไรแม่

ถ้าแม่เห็นและอ่านทัน แม่ก็จะตอบ

คำกลอนตามรถบรรทุก บนรถ Taxi ป้ายบอกทาง ป้ายสัญลักษณ์ คำเตือนต่างๆ ถามหมด

เวลาดูการ์ตูน เค้าพูดภาษาอังกฤษว่าอะไร ก็ให้แปลทุกคำ

พอจบ มีตัวหนังสือขึ้น The End

ชื่อผู้กำกับ ผู้พากษ์ ผู้ทำดนตรี ผู้นั่น ผู้นี่ ก็ถามหมด

 

มาช่วงนี้ พี่หม่อนเริ่มคิดเลข

มีคำถามมาถามทุกวันว่า เลขตัวนั้น บวก เลขตัวนี้ บวก เลขตัวนี้ เป็นเท่าไหร่

(ตอนนี้ไม่ต้องพูดถึงการบวกเลข 1 หลัก บวกกัน 2 จำนวน เพราะ 2 จำนวน พี่หม่อนบวกได้

ตอนนี้เลยจะเป็น 3 จำนวน ที่ตั้งโจทย์ขึ้นมาเอง)

แม่ หรือ พี่เพ็ญก็จะสอนให้ลูกทดเลขไว้ในใจ แล้วเอานิ้วขึ้นมานับ (บางทีไม่พอ มีการขอยืมแม่)

บางครั้งเหมือนลูกมีคำตอบอยู่แล้ว แต่แบ่งตัวเลขออกมาให้แม่ตอบผลลัพธ์

  

มาวันนี้ แม่เองก็ดีใจ ที่แม่ไม่เคยมองข้าม และไม่เคยใส่อารมณ์

เวลาที่ลูกถามนั่นถามนี่ เรียกได้ว่าแม่จะตอบทั้งหมด ที่แม่ทำได้

ถ้าทำไม่ได้ แม่ก็จะบอกให้ลูกรู้ว่า แม่อ่านไม่ทันอ่ะคับ แม่แปลไม่ออกอ้ะคับ ฯลฯ......

ซึ่งลูกก็เข้าใจ แล้วทวนคำที่แม่บอกว่า แม่อ่านไม่ทัน แม่แปลไม่ออก

(แม้บางเวลา แม่อาจจะหัวเสียอยู่ แต่ถ้ากับลูก แม่สามารถปรับอารมณ์ของแม่ได้ พี่เพ็ญรู้ดี)

 

และแม่ก็ภูมิใจ ว่าผลลัพธ์ที่ได้ มันคุ้มเกินคุ้ม

เกินกว่าที่แม่จะเอาอารมณ์ตัวเองมาปิดกั้นความรู้และความคิดของลูกนะครับ

 

Genius Boy

 

 

น้องหม่อนดูเป็นเด็ก active และ lively มั่กมั่ก แถมเก่งอีกด้วย น่ารักจัง จุ๊บจุ๊บ
aunt อ๋อย   
Fri 20 Jun 2008 16:31 [41]

น้องหม่อนนี้เก่งจังเลยนะคะพี่มด น่าภูมิใจแทนจริงๆเลย สองขวบครึ่ง อ่านชื่อเพื่อนได้นี้เก่งจริงๆเลยคะ อีกหน่อยไม่ทำให้แม่ผิดหวังแน่ๆเลยคะ

คิดถึงนะคะ จุ๊บๆ
pupai.diaryclub.com   
Tue 17 Jun 2008 12:50 [40]

พี่หม่อนเก่งมาก ๆ เลยค่ะ แม่มด ถึงแม่มดบอกว่าน่าจะมาจากที่น้องจำได้ แต่ถึงจำได้ก็เรียกว่าเก่งมากค่ะ เพราะจำได้เยอะมาก ๆ อย่างนี้ต้องสนับสนุนกันต่อไป
bankiebenzie.diaryclub.com   
Tue 17 Jun 2008 12:29 [39]

พยายามจะเม้นท์หน้านี้มาหลายที แต่มะสำเร็จซะที (มารผจญเยอะ อิอิ)
ทึ่งมาก ๆ เรยค่ะพี่มด อย่างนี้เรียก Genius boy ถูกแร้วค่ะ
เห็นด้วยกับคุณครูนะคะว่าเด็กแต่ละคนก้อโดดเด่นไปคนละอย่าง ขึ้นอยู่กับว่าความโดดเด่นนั้นจะปรากฎแล้วมีคนเห็นและนำมาต่อยอดรึป่าว
อีกที ทึ่งไม่หายค่ะ
แซนต้า-เดต้า-พรินเตอร์data.diaryclub.com   
Mon 16 Jun 2008 21:34 [38]

น้องเก่งจังเลยค่ะ นับถือคุณแม่จังเลย สอนมาดีๆๆๆๆ อิอิ
minememo.diaryclub.com   
Mon 16 Jun 2008 17:52 [37]

เก่งจริงๆ คะ ฝากแบ่งปันไปให้ไม้หม่อนสอนหน่อยซิค่ะ นิทานที่ครูให้มายังไม่ถึงไหนเลยคะ
bangpun   
Mon 16 Jun 2008 16:07 [36]

พี่ไม้หม่อน..สุดยอดเลยจ้ะ ป้าเป็นกำลังใจให้แม่มดส่งเสริมหลานต่อไปเรื่อยๆเลยนะ เราหาจุดเขาเจอเร็ว.. น้องมดก็ยิ่งส่งเสริมเขาได้ถูกทางเร็วขึ้น.... ดีจังจ้ะ ป้าของเป็นส่วนหนึ่งของความภูมิใจด้วยคนนะคะ
แม่หนูดีจ้ะ   
Mon 16 Jun 2008 16:06 [35]

ทึ่ง ด้วยคน..
rajayanond.diaryclub.com   
Mon 16 Jun 2008 14:35 [34]

ลูกเก่งจังเลย นับถือคุณแม่ด้วยนะที่ตั้งใจสอนลูกให้ได้ดีขนาดนี้
น้องปอย   
Mon 16 Jun 2008 14:09 [33]

ไม่หม่อนเก่งมากๆ เลยค่ะ

วิธีการสอนเท่าที่ดูนะคะ เหมือนกับฝรั่งสอนเด็กด้วย Flash Card น่ะค่ะ

เหมือนกับจะสะกดไม่ได้ แต่ว่าสามารถอ่านได้ เกิดมาจากความจำด้วยค่ะ

น่าส่งเสริมน้องนะคะ เก่งมากจริงๆ ค่ะ
โกะ   
Mon 16 Jun 2008 13:37 [32]

อ่านแล้วก็ปลื้มแทนเลยค่ะ...

อย่างนี้ต้องสนับสนุนเยอะ ๆ นะค่ะพี่มด น้องจะได้เก่ง ๆ ไปเลยค่ะ เด็กที่ช่างซัก ช่างถาม จริง ๆ โดยส่วนตัวจิ๊บเชื่อมาก ๆ เลยว่า จะเป็นเด็กฉลาดค่ะ ... ต้องหนับหนุนๆๆๆ

ปล.. อ่านคอมเมนท์พี่มดในไดจิ๊บเรื่องสายการบิน ทำเอาคิดไม่ตกอีกแล้ว... แง๊ววววว ^^"
skyrainbow.diaryclub.com   
Mon 16 Jun 2008 11:03 [31]

คิก ๆ ขอแก้คำผิดหน่อยจ้า.."เข้ามา"

ไม่ใช่ "ข้ามา" เน้อ

ก๊าก ๆ ข้ามา ฟังดู โบราณ และนักเลงมากเลยอ่ะ 555
sinat.diaryclub.com   
Mon 16 Jun 2008 10:49 [30]

ข้ามาร่วมภูมิใจกับหลานชายคนเก่งด้วยจ้า

จากที่มดเล่ามา พี่ว่า ครูเก๋ ไม่ได้พูดเกินจริงเลยจ้า ไม้หม่อนเป็น จีเนียส ทางนึงแน่นอน...

พี่วิเคราะห์ว่า ไม้หม่อนมีความจำแบบโฟโต้ก๊อปปี้... คือ เค้าจะสามารถจำแบบเหมือนต้นฉบับเป๊ะ (มดลองดูจิ นิทานที่ไม้หม่อนอ่านบ่อย ๆ ให้ลูกดูเลขหน้าด้วย แล้ววันหลังค่อยถามเค้า พี่ว่าเค้าตอบได้นะว่าตอนนั้นตอนนี้อยู่หน้าไหน)

เรารู้เร็วแบบนี้ก็ดีนะจ๊ะมด จะได้หาทางส่งเสริมพัฒนา...ส่วนที่เป็นอัจฉริยะของลูกให้มีศักยภาพมากขึ้น เด็กบางคนมีตรงนี้ แต่ถ้าหากพ่อแม่ไม่ใส่ใจ หรือไม่ได้รับการพัฒนาต่อ ก็จะเป็นเหมือนเด็กปกติอ่ะจ้า

เป็นการบ้านของคุณแม่ต่อไปนะจ๊ะ...(ป้าจะช่วยหาข้อมูลด้วยนะลูก)

ปล. จบงานฯ เสร็จงานฯ ไปด้วยความเหนื่อยกายและใจ แต่ไม่เป็นไร สู้ ๆ อยู่แล้วจ้า....ขอบคุณมดที่ให้ราคาพิเศษของชำร่วยด้วยจ้า ถูกใจแขก แจกหมดไปก่อนเพื่อนเลย อิอิ...
sinat.diaryclub.com   
Mon 16 Jun 2008 10:46 [29]

พี่หม่อนเก่งมากจ้า น้าขอชม
บางทีลูกทำอะไรที่เราคิดว่า
ทำไม่ได้เราก็ดีใจเน๊อะ

เด็กที่บ้านอ่านออก เขียนได้ก็ตอน อ.2 คนเล็กอ่านเก่งกว่าคนโต
ชัดถ้อยชัดคำกว่า

เรื่องอ่านนิทาน บ้านนี้ไม่ชอบให้แม่อ่านให้ฟังเลย คนโตไม่ชอบอ่านนิทาน และไม่ชอบฟังด้วย อาจเพราะตอนเล็กๆ เราไม่ได้อ่านให้เค้าฟัง เด็กเลยค่อนข้างขาดจินตการไปนิด ส่วนคนเล็กก็ชอบฟังน๊ะ แต่ไม่มาก แต่ติดชอบอ่านเอง อ่านนิทานก่อนนอนทุกวัน แบบว่าช่วยแม่อ่านให้พี่ฟัง 5555

ปล. รูปเซ็ทนี้หม่อนน่ารักทุกรูปเลยน๊า ^^
juicejoeonline.diaryclub.com   
Mon 16 Jun 2008 10:36 [28]

เจ๋งมากเลยค่ะ น้องไม้หม่อน จริงๆ สมองของเด็กๆ นี่ยากที่จะเข้าใจเหมือนกันนะคะเนี่ย

ตอนส้มอยู่อนุบาล 2 ประมาณ 4 ขวบ เริ่มอ่านพาดหน้าหนังสือพิมพ์ได้ เฉพาะที่ตัวใหญ่ๆ เท่านั้น เล่นแตกตื่นกันทั้งบ้าน โดยเฉพาะคุณยาย

ตอนหลังพอรู้ว่าอ่านออกแล้ว ทั้งจำทั้งสะกด คุณยายให้อ่านพาดหัวหนังสือพิมพ์ทุกเช้าก่อนไปโรงเรียนเลยค่ะ

ตอนป1. นี่จำได้ว่า คุณยายให้อ่านหนังสือสวดมนต์ให้ฟังแล้ว ผิดๆ ถูกๆ ไม่เคยว่า ถ้าอ่านผิดจะให้อ่านใหม่ ตามคุณยายด้วย

งานนี้อัจริยะสร้างได้จากครอบครัวนะคะ พี่มด ยกนิ้วให้เลย
guidesom.diaryclub.com   
Mon 16 Jun 2008 9:44 [27]

เมื่อวานพี่มารอบนึงแล้วเม้นไม่ผ่าน อืม มาใหม่เช้านี้

ลูกเราเก่ง แม่ พ่อ ก็ ภูมิใจ ชื่นใจ คนที่มาอ่าน ก็ปลื้มใจไปด้วยกับมดค่ะ

มด ใจเย็นกับลูกดีเลยล่ะ

พี่เหรอ ว๊ากค่ะว๊าก
simplespace.diaryclub.com   
Mon 16 Jun 2008 8:50 [26]

มาแสดงความภูมิใจในตัวลูกด้วยคนค่ะมด ที่น้องเค้าเก่งได้ขนาดนี้ ก็เพราะมีแม่อย่างมดด้วยแหละ

ทุกคำถามต้องมีคำตอบ ถึงแม้ว่าบางครั้งไม่สามารถตอบได้ แต่น้องเค้าก็จะได้รับเหตุผลกับไปเสมอ..

ไดหน้านี้ นอกจากชื่นชมน้องไม้หม่อนแล้ว ต้องแถมคุณแม่มดด้วยนะ

ไม่ว่าจะหัวเสียมากจากไหน แต่อยู่กับ
ลูกต้องรีบปรับอารมณ์ เยี่ยมมากจ๊ะ

เต่าต้องขอเลียนแบบบ้างนะ เพราะบางทีชอบมีไปลงกับลูก ไม่ดีเลย..
momfolk.diaryclub.com   
Mon 16 Jun 2008 8:37 [25]

ทำไงถึงเก่งได้แบบนี้นะ
ไม่ได้อัพไดฯเลย ตอนนี้ก็ยัง ได้แค่แวบๆมาอ่านเอง
smilebhan.diaryclub.com   
Sun 15 Jun 2008 21:34 [24]

น้องมด ... ลองสอนอ่านภาษาอังกฤษด้วยสิคะ
น้องไม้หม่อนน่าจะเป็นเด็กความจำดีมากๆ
แต่เป็นการจำจากการมองเห้น ไม่ใช่ทางการได้ยินคะ
เหมือนการบันทึกภาพไงคะ
จำไม่ได้แล้วว่าเคยอ่านเรื่องแบบนี้ที่ไหน
หากมีผู้รู้เข้ามาให้รายละเอียดมากกว่านี้ ช่วยเล่าให้ฟังบ้างนะคะ
kookkai   
Sun 15 Jun 2008 21:11 [23]

เออ มดเก่งว่ะ
muffinwafer.diaryclub.com   
Sun 15 Jun 2008 12:01 [22]

ไม้หม่อนเก่งจัง ฉลาดและหัวดีสุดๆ ภูมิใจแทนคุณแม่เลยนะคะเนี่ย
roomploy.diaryclub.com   
Sun 15 Jun 2008 10:25 [21]

รูปไม่ขึ้นอะ
tiggerger.diaryclub.com   
Sun 15 Jun 2008 10:06 [20]

ป๊อกรู้แล้วคะว่าน้องไม้หม่อนเก่งเหมือนใคร ก้อเหมือนพี่มดนั่นแหละคะ
ปล.คนที่ใส่เสื้อแดงเป็นน้องสาวคุณพ่อทิกเก้อร์คะพี่ เหมือนป๊อกเหรอคะ
คิดถึงเหมือนเดิมนะคะ
หม่ามี้กับท่านเก้อร์
run@tiggerger}   
Sun 15 Jun 2008 10:04 [19]

เข้ามาภูมิใจกับพี่มดด้วยคนค่ะ น้องไม้หม่อนอนาคตไกลแน่นอนเลย คนเป็นแม่นะคะเป็นรีคงหน้าบานไปหลายปีเลยนะเนี่ย

hunnybun.diaryclub.com   
Sun 15 Jun 2008 10:02 [18]

ตอนแรกนึกว่าน้องมูฟเป็นน้องนะโม เหอๆๆ เหมือนกันราวกับจับวางค่ะพี่มด จริงๆ น๊า เหมือนกันเด๊ะๆ

น้องไม่หม่อนถือเป็นเก่งที่เป็นอัจฉริยะด้านภาษา ความจำและสติปัญญาค่ะ อุ้มเคยฟังที่คุณหนูดีมาพูด ถ้าน้องได้รับการกระตุ้นและเรียนรู้แบบนี้ไปเรื่อยๆ รับอนาคต พี่มดอาจจะเห็นไม้หม่อนเป็น ดร. อยู่ในแนวหน้าของวงการวิชาการก็ได้นะคะเนี่ยะ
aumonair.diaryclub.com   
Sun 15 Jun 2008 9:14 [17]

พี่ว่าอยู่ที่ความสนใจของเด็กนะ เพราะความจำเด็กนะดีอยู่แล้ว (ดีกว่าพวกเราแน่นอน หุหุ) แต่พี่หม่อนเก่งมากๆคะ

พี่พัช   
Sun 15 Jun 2008 7:37 [16]

ว้าววววว.. น้องไม้หม่อนไม่ธรรมดาเลยค่ะ เข้าขั้นจีเนียสจริง ๆ พี่ว่าน้องเค้า born to be นะคะ แล้วมีคุณพ่อคุณแม่ที่บ้านให้การสนับสนุนและส่งเสริมที่ดี่ก็จะทำให้ความสามารถพิเศษตรงนี้ไม่สูญหายไปและโดดเด่นขึ้นมาได้ ถ้าคุณแม่ไม่นำพาก็อาจจะไม่ค้นพบตรงนี้ก้อได้นะคะ โชคดีที่น้องไม้หม่อนมีคุณแม่ใจดีใจเย็นแบบน้องมดด้วยนะคะ น่าภาคภูมิใจไปกับน้องมดจริง ๆ น้องหม่อนเก่งมาก ๆ เลยค่ะ

ป.ล. พี่ไม่ว่าน้องคนไหนชื่อน้องโบ๊ทและมีคุณแม่ชื่อกุ้งที่โครงการเตาะแตะค่ะ อาจจะเห็น ๆ กันแต่ไม่รู้จักชื่อนะคะ และตอนนี้น้องภัทก็เข้าเรียนแล้ว ไปเตาะแตะวันสุดท้ายวานนี้ค่ะ
littleputt.diaryclub.com   
Sat 14 Jun 2008 23:04 [15]

เข้ามาปลื้มพี่หม่อนด้วยคนค่า...Genius Boy คนเก่งจริง ๆ เลยค้าบบบบ

อึ้ง ทึ่ง ไปเลยเมื่อได้อ่าน...ไม่ธรรมดา อ่ะฮื้มมมม ไม่ธรรมดา ^^

เด็กแต่ละคนมีความสนใจไม่เหมือนกันอ่ะนะคะ...ส่วนหนึ่งที่สำคัญ มาจากการใส่ใจของครอบครัวด้วยอ่ะ

ยิ่งตอนท้าย อ่านแล้วชอบจังเลยค่ะ เวลาลูกถาม แม้ว่าจะอารมณ์ไหน แต่พี่มดก็จะตอบตลอด

ถึงบางคำไม่รู้ ก็มีเหตุผลมาบอก...ชอบในความช่างสนใจต่อสิ่งรอบข้างของพี่หม่อนจริง ๆ เลยค่ะ ^^

เรื่องโรตีที่จอยซือ้กัน จอยเองก้ไม่รู้หรอกค่ะ ว่าเจ้าไหนดัง เจ้าไหนอร่อย...^^

ก้ได้คุณเพื่อนคนขับเนี่ยอ่ะ เค้าเคยมาแล้ว และก็เคยซื้อ เห็นว่าดัง คนต่อคิวเยอะ ก็เลยได้อานิสงค์ได้ชิมไปกับเค้าด้วยอ่าค่ะ

เน็ตที่บ้านเดี้ยงเหรอค้า ??? เลยไม่ได้ตะลุยไดฯรอบดึกเลยเนอะ...อิ อิ

คิดอีกที พี่มดอาจจะได้พักผ่อนมากขึ้นไงเนอะ ^^ คิดถึง คิดถึงพี่มดและเด็ก ๆ นะค้า ^^
agreewithyou.diaryclub.com   
Sat 14 Jun 2008 21:40 [14]

ไม้หม่อนเก่งมาก ๆ เลยจ้า ภูมิใจด้วยจ้าน้องมด
iamlek   
Sat 14 Jun 2008 21:10 [13]

ปลื้มใจแทนเลยจ้าที่ความอดทนของแม่จะช่วยส่งเสริมให้ลูกเป็นเด็กที่เก่งเกินวัยในวันนี้ :)

นุ่นยอมรับว่าตัวเองทำไม่ได้แน่ๆ เพราะทุกวันนี้สอนการบ้านปริม ปรี๊ดแตกวันละหลายรอบมาก คิดว่าจะปรับปรุงตัวหลายทีแล้ว แต่ทำไม่สำเร็จซักครั้งนึง

ขอบคุณสำหรับ comment ยาวๆที่ไดนะ นุ่นอยากได้ comment แบบนี้แหละ เพราะมีประโยชน์ดี มุมมองจากคนอื่นจะได้เอามาปรับปรุงตัวได้

จริงๆนุ่นว่าน่นไม่ได้เป็นคนลำเอียงนะ ไม่เคยแสดงออกให้ใครเห็นว่ารักอีกคนมากๆ ค่อนข้างที่จะให้เวลาและความรักเท่าๆกันทั้งคู่ แต่ยอมรับอย่างนึง เวลาเลี้ยงปันมันไม่เหมือนปริมเลยอะจ้า ตอนปริมระวังทุกอย่าง ข้าวของก็อนามัยมาก พอมาตอนปันก็หย่อนลงไปเยอะเลย

แต่ตอนนี้ที่น่นคิดเอง น่าจะเกิดจากที่ไม่มีครูเจ๊กมากกว่า เลยทำให้นุ่นต้องสอนการบ้านปริมมากขึ้น แล้วเวลาสอนปริมก็ไม่สามารถให้เค้าอยู่ใกล้ๆได้เลย เพราะปริมมีปัญหาสมาธิสั้นด้วย เลยต้องจัดมุมสงบให้เค้าทำการบ้านแบบไม่มีใครกวน

แต่มาวันนี้ วันเสาร์ ปันก็ร่าเริงดี ดูเหมือนปกติ นุ่นเลยคิดอยุ่ว่าหรือเป็นเรื่องที่โรงเรียนจริงๆ เพราะเค้าบ่นอยู่เมหือนกันว่ามีเพื่อนคนนึงบอกว่าไม่รักเค้าและไม่ยอมเล่นกับเค้า เฮ้อ กลุ้มใจจัง
primandpan.diaryclub.com   
Sat 14 Jun 2008 21:08 [12]

พี่ๆ แบบนี้แหละ genius ค่ะ
เคยรู้ว่าว่าการสอนให้อ่านจะง่ายกว่าถ้าเกิดจากความคุ้นเคยในการอ่าน
มากกว่าให้มาจำก-ฮ แล้วมาสะกดค่ะ
อันนั้นยากมากๆ
ออยก็เคยสอนให้พราวจำชื่อตัวเอง
จากตัวหนังสือ
แต่ตอนนี้ลืมไปแล้วค่ะ อิอิ
อ่านไดนี้ก็ดีจะได้กลับไปสอนต่อค่ะ

แต่แบบนี้เก่งมากกกกกกกกกค่ะ

อันนี้ก๊อบมาจากไดตัวเองหลังอ่านคอมเมนท์พี่มดค่ะ

ว้ายยยดีใจ ในที่สุดก็รู้ว่าจิ้งจกร้องยังงัย
ปกติได้มาแค่

จิ่้งจกมี4ขา เกาะข้างฝา.....
กินมะแยง เป็นอาหาร
....................สั๊ยยยย

ตัวเย๊กกกกกก กว่าตุ๊กแก
คอยชะแง้...........ใครๆ
ออกลูกมาเปป็นไข่
แอบเอาไว้ไม่ให้ใครมอง จ๊ะเอ๋

ปล. สงสัยมากกก "สั๊ยยย" อารายน้อออออ

ขอบคุณนะคร้าาาาา
proudlypresents.diaryclub.com   
Sat 14 Jun 2008 13:53 [11]

คุณแม่ภูมิใจน่าดูทีเดียว มีลูกอัจฉริยะแต่เด็กเลย

รับประกันได้เลยนะมด ว่าไม่มีใครสามารถทำได้อย่างไม้หม่อนแน่ ๆ
แม้แต่ซันเองก็เหอะ ถึงจะโตกว่าเป็นพี่ อ. 3 ก็ทำไม่ได้ รู้แต่ชื่อตัวเอง

ปลื้มแทนไม้หม่อน ที่มีคุณแม่ใจเย็นและอารมณ์ดีกับลูกตลอดเวลา เก็บอารมณ์ได้อยู่หมัด แม้ว่าจะปรี๊ดสุดฤทธิ์กับเรื่องอะไรต่ออะไรมา แต่กับลูกไม่เค้ยไม่เคยหงุดหงิด

ผินก็ไม่เคยเห็นมดหงุดหงิดเลย มีแต่เห็นยิ้มตลอดเวลา (ยิ้มพิมพ์ใจซะด้วย)

   
Sat 14 Jun 2008 13:51 [10]

โหวววววววว..มด

ไม้ม่อนเก่งอ่ะ..จำชื่อเพื่อนได้หมดทุกคนแล้วเหรอ...พี่ว่าเก่งจริงๆนะ
mywill.diaryclub.com   
Sat 14 Jun 2008 12:57 [9]

ดีใจด้วยนะคะ ที่รู้ได้เร็วว่าไม้หม่อน เด่นในด้านไหน แล้วเราก็จะได้เสริมจุดเด่นให้มากขึ้นไปด้วย ชอบจังเลยเด็กรักการอ่านเนี่ย แถมความจำดีอีกด้วย เยี่ยมมากๆ

ทั้งนี้ ก็เป็นเพราะความใส่ใจจากพี่มดนะเนี่ย เยี่ยมมากๆ ปรบมือให้เลยค่ะ
lifesucks.diaryclub.com   
Sat 14 Jun 2008 8:36 [8]

ลูกไม้เล่นใต้ต้นไงคับบบบบ ลูกจะดีจะฉลาดได้ก็เพราะมีพ่อแม่คอยใส่ใจ

ชื่นใจแทนค๊า

มาคอนเฟริ์มเรื่องที่อ้อยเม้นต์ไว้ถูกต้องนะครับบบบบ

ถ้าปีนี้ครบ 3 รอบเหมือนจิกับอ้อยเราก็ซี้กัน ถ้าอ่อนกว่าก็ไม่เป็นไร เรียกจิว่าน้องได้55555 เราคุยกันสนุกๆเนอะ เเลกเปลี่ยนทัศนวิสัย อย่าไปคิดเรื่องตัวเลข จิไม่อยากจะคิดเลย คิดแล้วรู้สึกว่าตัวเองแก่ลงๆ

babysan.diaryclub.com   
Sat 14 Jun 2008 8:32 [7]

ตะกี้แวะไปหาจิ แอบเจอเมนท์

เอาหนะ เรา ๆ คงไม่ห่างกันเท่าไรนะคะ

แบบอ้อยกะจิเพิ่งสามห้าไปหยก ๆ :)

ไงอ้อยก็เข้าใจคนไทยเราค่ะ แบบเราถือแบบเรียกพี่เรียกน้องนะคะ
(ใครมากกว่า เราก็ไม่กล้าไปเรียกเค้าน้อง ใครน้อยกว่า เราก็ไม่กล้าไป น้อง ต้วเราใส่เค้าใส่ป่าวหละ ทำนองนี้ อ้อยเข้าใจนะ)

ต่อไปไม่ต้องเรียกคุณก็ได้ค่ะ นะคะ(คุณ)มด
อ้อย(อีกรอบ)แวะมาอีกรอบ   
Sat 14 Jun 2008 4:54 [6]

So, so proud ไปด้วยเลยนะคุณมดอ่านจนแล้ว

นึก ๆ (พิเรน) ทำเอาอ้อยอยากได้สมองเด็ก มาใส่สมองเรา(วัย)ตอนนี้นะคะคุณมด กรั่กๆๆๆ

จริง ๆ แล้ว แบบนี้ที่เค้าเรียกกันว่า ลูกไม้(ไม้หม่อน)หล่นไม่ไกลต้นอ่ะน๊าคุณมดจ๋า
tylan.diaryclub.com   
Sat 14 Jun 2008 4:37 [5]

พี่ไม้หม่อนเก่งมาก ๆ ค๊า
zita.diaryclub.com   
Sat 14 Jun 2008 2:13 [4]

พี่ไม้หม่อนเก่งมาก ๆ ค๊า
   
Sat 14 Jun 2008 2:13 [3]

เก่งจังเลยน๊า

มัยป้องไม่เก่งแบบนี้บ้างน้อพี่มด

เก่งแต่จะกวนประสาทเจ้าป้องอ่ะ555++

(แอบมาบ่นซะงั้น)
bowonphon.diaryclub.comแม่ป้อง   
Sat 14 Jun 2008 0:26 [2]

ลูกชายใครหนอ เก่งจัง อ่านแล้วยังอึ้งเลยค่ะ สามารถหาชื่อเพื่อน ๆ ได้ถูกทั้งหมด ทั้งที่เพิ่งเรียนอยู่ชั้นอนุบาล เจ๋งเป๋งไปเล้ย....


เก่งแบบนี้คุณพี่มดยิ้มแก้มปริแหงม ๆ ปลืมใจชิมิ ๆ


ปล.รูปเซตสุดท้าย ดู ๆ ไปแล้วพี่หม่อนหน้าเหมือนพี่มดมากเลยค่ะ


^_____________^
plakrapong.diaryclub.com   
Fri 13 Jun 2008 20:56 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง
 

 

 

Calendar

 

Last diary

 

Favourite diary

<< August >>

S

M

T

W

T

F

S

27 

28 

29 

30 

31 

2 

8 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

<< 2008>>

ดอกไม้วันไหว้ครู
ของขวัญจากใจป้าแหม่ม + งูน้อยกลอยใจ
ทางวิบาก
Tag วันวานยังหวานอยู่ ^^
พี่เพ็ญ....พี่เลี้ยงที่แสนดีของลูก
Genius Boy???
ไปวัดเทพฯ + ขึ้นรถไฟปู๊น....ปู๊น
เจอน้องสาวไดคลับ + เก็บตก
สังขยาขนุน
วันเกิดแม่ + ทัวร์หมู่บ้าน
ลูกฉีดวัคซีน : นมถั่วเหลือง VS นมวัว