Untitled Document
 
 
• Asperger's Syndrome •

 



Posted on Sun 1 Feb 2009 9:48
 


น้องมาร์ค
น้องแบ่งปัน
น้องส้ม
น้องพรีม่า&ศิร์ณัฐ
น้องปริมน้องปัน
เฮียพริ้นเตอร์,เดต้า,แซนต้า
น้องอุ้ม
น้องโมเด็ม
น้องดาว
น้องจิ๊บ
น้องจูน
หนูน้อยนา-คยอง
น้องจอย
น้องซันน้องเซิน
น้องน้ำหอม
น้องจุ๊ยน้องโจ๋
น้องหลิงหลิง
น้องป้อง
น้องอ้อ
น้องพราวพราว
น้องหนูดี
พี่ มฟ น้อง วฟ
น้องธัย
คุณโกะ
น้องปุ้ย
พี่ไก่
น้องปอย
blog หนูดี
น้อง ลจ
น้องอันนา
น้องโน๊ต มอบู
น้องตุ๊ก รนม
พี่แหม่ม น้องมะนาวมะณอส
น้องรี หนูลิซซี่
หัวหิน ทริปฉุกเฉิน_บวชพี่แจ็ค
หยุดเรียนวันละกี่บาท/แม่...รู้จักคำว่าอย่ามั๊ย
พี่หม่อนอาหารเป็นพิษ + เวียนเทียน @ วัดญาณ
หักดิบ 3 วัน บ๊าย บาย นมขวด เจ้าโอเลี้ยง
อิ่มเอมใจ @ ร.พ.ทหารผ่านศึก
Asperger's Syndrome
กีฬาสี งานปีใหม่ ชาว BSP
อาลัยพี่อุ๋ย + New Year Tag
เข้ขวางคลอง @ บางน้ำผึ้ง + ป้อมพระจุล + ดูไฟ + เขาดินวนา
งานปีใหม่โรงเรียนเจ้าโอเลี้ยง
ระลึกชาติข้ามปี ยาวเหยียดไปถึงเชียงใหม่

 

 

ใครไม่เป็นเราก็ไม่เข้าใจหรอก เป็นกำลังใจนะมด...
แม่อันนา   
Tue 3 Feb 2009 14:03 [15]

เอาใจช่วยจ๊ะ มด

ขอให้อดทนเยอะๆนะ เข้าใจหัวอกคนเป็นแม่เลยคะ
พี่พัช   
Tue 3 Feb 2009 13:59 [14]

Mod,

For all the things you have done so far, I am sure that Mai-mhon will win his sickness soon.

You are one of the best mom on earth..

Be strong naja

Love

P'Aum
P'aum   
Tue 3 Feb 2009 13:20 [13]
 

พี่ลืมบอกมดอีกอย่างว่า

มดเป็นคนที่ยอมรับความจริงนะ พี่ขอชมเชยมดตรงนี้ค่ะ

ไม่เม้นมากแล้วค่ะ ไปจริง ๆ แระ
simplespace   
Tue 3 Feb 2009 11:06 [12]

ขอขอบคุณมด ที่ได้เปิดโอกาสให้พี่อ่าน และ ได้รับรู้ ความในใจของมด

พี่อ่านด้วยความเข้าใจค่ะ

ความรู้สึกของแม่ และ ความรู้สึกของผู้อื่น


ขอเริ่มด้วยความรู้สึกดีดีต่อคุณครูน้องน้องหม่อน ที่ดีมากและเริ่มสังเกตุอาการได้


พี่เข้าใจความรู้สึกของมดนะคะ พี่ขอให้กำลังใจมด

และสำหรับผู้ที่ไม่เข้าใจเรา ไม่รู้ถึงลูกเรา เราคงทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าการทำใจยอมรับว่าเขาช่างไม่มีน้ำใจต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน

ครั้นเราจะมาประกาศว่าลูกเรามีลักษณะบางอย่างที่อาจบกพร่องไปกับทุกๆคน คงเป็นไปไม่ได้


ด้วยบุญกุศลกับสิ่งที่มดได้ทำ ขอให้มด มีสุขภาพกายและใจ ที่ดี และแข็งแรง ต่อสู้ และยืนหยัด เพื่อลูกหม่อน เพื่อครอบครัว

น้องหม่อนก็ด้วยนะครับ ป้าเปิ้ลเชื่อว่าหนูเป็นเด็กดีครับ พ่อและแม่หนูเป็นคนดี สิ่งนี้จะช่วยรักหนูนะครับลูก

คนเก่ง ป้าขอหอมทีนึงนะครับ

simplespace   
Tue 3 Feb 2009 11:02 [11]

สวัสดีค่ะ อ่านแล้วเข้าใจถึงหัวอกคนเป็นแม่ค่ะ ใครจะรักลูกเท่าแม่ ใครจะเข้าใจลูก รู้จักลูกเท่าแม่ จริงไหมคะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
น้องกี้   
Tue 3 Feb 2009 10:38 [10]

เง็ง เม้นหายเม้นหาย
ป้าแมว   
Sat 31 Jan 2009 23:39 [9]

เมื่อวานจะเม้นแล้วเนตดันเดี้ยงซะงั้น โกดดดดดดดดดด

วันนี้เลยแวะมาใหม่ เพราะอยากให้กำลังใจมดมากกกกกจ้ะ

พี่ว่านะมด (เคยคิดมานานแล้ว)ว่า คนเรามันก็มีอะไรแตกต่างกันไปทุกคนแหละ ทุกคนมีแง่ดีแง่ไม่ดี มีนิสัยแบบเชิงบวกเชิงลบ คนสมัยก่อน สมัยยังไม่ตั้งชื่อโรคให้มันดูน่ากลัว เราก็แค่รับรู้ว่าลูกเป็นแบบนี้ แล้วก็ส่งเสริมส่วนดีส่วนเด่น แล้วก็ค่อยๆแก้ไขส่วนที่ต้องแก้ คนเป็นแม่เป็นคนที่เข้าใจลูกได้ดีที่สุด และเป็นคนที่จะช่วยเหลือลูกได้มากที่สุด เราก็ทำหน้าที่เราไป ไอ้จะให้คนอื่นรักลูกเราเท่าเรา เข้าใจลูกเราเท่าเรา คงเป็นไปไม่ได้หรอกนะมด เพราะฉะนั้น อย่าเอามาใส่ใจ แค่รับรู้ แลวพิจารณาว่าจริงไหม ถ้าจริงและเป็นสื่งที่ต้องแก้ ก็แก้ไป ถ้าไม่จริงก็อย่าไปใส่ใจ เลี่ยงการต้องสัมพันธ์กันได้ก็เลี่ยง ก็คงแค่นั้น สมัยนี้มัน diagnose เป็นโรคนั้นโรคนี้ มันเลยดูน่ากลัว แต่จริงๆมันก็เป็นอะไรที่ธรรมดานะพี่ว่า

ลูกพี่ก็ดื้อมากพอดูและเกเรบ้าง พี่ก็สอนๆๆๆๆๆ คงทำได้แค่นั้นจ้ะ เราเป็นพ่อแม่ก็หาทางแก้ไขส่วนที่ไม่ดีของลูกไปด้วยความทดทน แต่เค้ามีส่วนดีออกเยอะนี่นา น่าชื่นใจออก ใช่ไหมจ๊ะมด

มดสู้ๆ อุตส่าห์มีตั้งสองนมแล้ว อิอิ
ป้าแมว   
Sat 31 Jan 2009 23:37 [8]

เมื่อวานจะเม้นแล้วเนตดันเดี้ยงซะงั้น โกดดดดดดดดดด

วันนี้เลยแวะมาใหม่ เพราะอยากให้กำลังใจมดมากกกกกจ้ะ

พี่ว่านะมด (เคยคิดมานานแล้ว)ว่า คนเรามันก็มีอะไรแตกต่างกันไปทุกคนแหละ ทุกคนมีแง่ดีแง่ไม่ดี มีนิสัยแบบเชิงบวกเชิงลบ คนสมัยก่อน สมัยยังไม่ตั้งชื่อโรคให้มันดูน่ากลัว เราก็แค่รับรู้ว่าลูกเป็นแบบนี้ แล้วก็ส่งเสริมส่วนดีส่วนเด่น แล้วก็ค่อยๆแก้ไขส่วนที่ต้องแก้ คนเป็นแม่เป็นคนที่เข้าใจลูกได้ดีที่สุด และเป็นคนที่จะช่วยเหลือลูกได้มากที่สุด เราก็ทำหน้าที่เราไป ไอ้จะให้คนอื่นรักลูกเราเท่าเรา เข้าใจลูกเราเท่าเรา คงเป็นไปไม่ได้หรอกนะมด เพราะฉะนั้น อย่าเอามาใส่ใจ แค่รับรู้ แลวพิจารณาว่าจริงไหม ถ้าจริงและเป็นสื่งที่ต้องแก้ ก็แก้ไป ถ้าไม่จริงก็อย่าไปใส่ใจ เลี่ยงการต้องสัมพันธ์กันได้ก็เลี่ยง ก็คงแค่นั้น สมัยนี้มัน diagnose เป็นโรคนั้นโรคนี้ มันเลยดูน่ากลัว แต่จริงๆมันก็เป็นอะไรที่ธรรมดานะพี่ว่า

ลูกพี่ก็ดื้อมากพอดูและเกเรบ้าง พี่ก็สอนๆๆๆๆๆ คงทำได้แค่นั้นจ้ะ เราเป็นพ่อแม่ก็หาทางแก้ไขส่วนที่ไม่ดีของลูกไปด้วยความทดทน แต่เค้ามีส่วนดีออกเยอะนี่นา น่าชื่นใจออก ใช่ไหมจ๊ะมด

มดสู้ๆ อุตส่าห์มีตั้งสองนมแล้ว อิอิ
ป้าแมว   
Sat 31 Jan 2009 23:34 [7]

คิดดีแล้วหรือที่เขียนไดแบบนี้นะ
Singha   
Sat 31 Jan 2009 16:01 [6]

ป.ล. ธีมใหม่น่ารักจัง
chiffonsweet   
Fri 30 Jan 2009 22:27 [5]

น้องมด... พี่เข้าใจอารมณ์ ความรู้สึกได้เป็นอย่างดี เพราะได้ผ่านช่วงเวลาแบบนั้นมาเมือ่ เกือบ 10 ปีที่ แล้ว
สิ่งที่น้องมดเขียน เหมือน เรื่องที่เพิ่งผ่านมาในชีวิตพี่เลยคะ
การวินิจฉัยทางการแพทย์ อาจจะออกมาไม่เหมือนกัน แต่พฤติกรรม
และสิ่งที่เกิดกับเรามันไม่ต่างกันเลยนะคะ
ตอนนี้ น้องมด เพิ่งรู้ ยังอาจรับไม่ได้ "จิตตกและสติยังไม่ค่อยอยู่กับตัว"
ไม่เป็นไรคะ แล้วอีกหน่อย พอตั้งสติได้ ปัญหาทุกอย่างมีทางออกคะ
เราก็จะบอกกับตัวเองว่า ดีนะ ที่เรารู้เร็ว ได้รับการรักษาเร็ว
ดีนะ ความจำลูกเราดีมาก บลาๆๆ
แล้วความสุขก็จะกลับมาหาเราคะ
เป็นกำลังใจให้น้องมดให้ผ่านช่วงนี้เร็วๆคะ
kookkai   
Fri 30 Jan 2009 15:23 [4]

สู้ต่อไปยัยมดแดง เนาะ
น้อง   
Fri 30 Jan 2009 15:22 [3]

อ่านแล้วอยากจะบอกพี่มดว่า "สู้ๆค่ะพี่มด" อย่าใส่ใจกับคำพูดคนอื่นเลยจ้า
เพราะเค้าก็คงไม่เข้าใจอะไรดีเท่าตัวเราเอง ที่สำคัญความคิดคนเราจะไปบังคับก็ไม่ได้จ้ะ
ไม่อยากให้พี่มดเครียดง่ะ เชื่อว่าพี่มดรักน้องๆ และก็เข้าใจในสิ่งที่เค้าเป็น บางครั้งก็คงหงุดหงิดหากมีคนที่ไม่เข้าใจมาพูดกระทบกระเทือนจิตใจ
เป็นกำลังใจให้เสมอ+คิดถึงเสมอด้วยจ้ะ


ดาว@Springsheen   
Fri 30 Jan 2009 14:50 [2]

ไม่รู้จะเม้นต์อะไร เข้าใจและเป็นกำลังใจให้เสมอจ๊ะ
iamlek   
Fri 30 Jan 2009 14:44 [1]

 

 

 

THEME DESIGN BY MUUTAH